دانشگاه شیرازفصلنامه اندیشه دینی دانشگاه شیراز2251-612361820130410The Concept of "Truth" in Wittgenstein's Viewpointمفهوم صدق از دیدگاه ویتگنشتاین128133910.22099/jrt.2013.1339FAآمنهغرویعضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمالJournal Article20130410<strong>پرسش از صدق، به عنوان پرسش اصلی، راهنمایی برای ورود به اندیشه</strong><strong></strong><strong>های </strong><strong>ویتگنشتاین </strong><strong>است.</strong><strong>او میکوشد تا</strong><strong> نشان دهد </strong><strong>که</strong><strong> زبان شناسی، </strong><strong>معرفت</strong><strong> شناسی، و هستی شناسی با</strong><strong> یکدیگر سازگارند</strong><strong>.</strong><strong> ا</strong><strong>گرچه از </strong><strong>دیدگاه او</strong><strong> نمی</strong><strong></strong><strong>توان </strong><strong>به </strong><strong>ﭘرسشی </strong><strong>وجود</strong><strong> شنا</strong><strong>خت</strong><strong>ی </strong><strong>پاسخی</strong><strong>معرف</strong><strong>ت شنا</strong><strong>خت</strong><strong>ی داد.</strong><strong> و یا به عکس، گزارهای وجود شناختی نمیتواند پاسخی برای یک پرسش معرفت شناختی باشد، اما، نباید نتایج حاصل از حوزههای گوناگون با یکدیگر متناقض باشند.</strong>
<strong>ویتگنشتاین اولیه </strong><strong>به نظریه</strong><strong>"مطابقت" </strong><strong>در </strong><strong>صدق معتقد است و ملاک آن را تجربه میداند. از دیدگاه او چون قضایای منطقی مطابقی ندارند، کاربرد نظریة یاد شده دربارة آنها قابل تصور نیست. او بر این باور است که منطقی بودن این قضایا به معنای سازوار بودن آنها با یکدیگر است که وصفی ضروری برای آنان به شمار میرود. </strong>
<strong>ویتگنشناین دوم توجه خود را از امور واقعی به کاربرد معطوف میکند. در این جا نظریه مطابقت </strong><strong>فرو میﭘاشد.</strong><strong>صدق در چارچوب سیستم</strong><strong></strong><strong>های مفهومی خاص اشکال زندگی کاربرد و معنا دارد</strong><strong>.</strong>دانشگاه شیرازفصلنامه اندیشه دینی دانشگاه شیراز2251-612361820130410A Critique of Hume's Thought in "Denying Metaphysics"نقد آرای هیوم در"انکار مابعدالطبیعه"2948134010.22099/jrt.2013.1340FAمحمداصلانیعضو هیئت علمی دانشگاه رازیJournal Article20130410<strong>ظاهراً هیوم اولین کسی است که مابعدالطبیعه را به گونهای مستدل انکارکرده است. روش وی در انکار مابعدالطبیعه بدین ترتیب است که ابتدا کلیه علوم را به دو قسم: "نسبت بین تصورات" (ریاضیات و منطق) و"امور واقع" (علوم تجربی) تقسیم میکند، سپس هرچه را در دایره این دو نگنجد، بی معنی اعلام مینماید. تلاش این مقاله بر آن است که آرای هیوم را در مقابله با مابعدالطبیعه تبیین کند، سپس نشان دهد که آن گونه که گمان میرود نظریة "منشأ تصورات" مبناییترین نظریه در فلسفة او نیست، بلکه "روند تشکیل علم" بر نظریة یاد شده و سایر نظریاتِ او تقدمیمبنایی دارد. پس از آن میکوشد تا نشان دهد که هیوم با توجه به اصالت تجربهای که آن را مبنای فلسفه خود قرارداده است، نمیتواند مابعدالطبیعه را انکار نماید؛ چرا که بر اساس مبانی مورد قبولِ خودش دچار تناقضِ غیرقابل حلی میشود که وی را وادار مینماید از انکار مابعدالطبیعه دست بردارد. </strong>دانشگاه شیرازفصلنامه اندیشه دینی دانشگاه شیراز2251-612361820130410The Nature of the Prophetic Revelationسرشت وحی پیامبرانه و طرق دریافت آن4968134110.22099/jrt.2013.1341FAمحمد کاظمشاکردانشیار دانشگاه قمJournal Article20130410<strong>در ادیان ابراهیمی، وحی مبنای همة اعتقادات و اعمال دینی است. از این رو قرآن و عهدین، به عنوان عالیترین تجلّی این وحی، در میان پیروانشان از تقدس خاصی برخوردارند. الهی دانان مسلمان و مسیحی در این که پیامبران دارای مواجههای ویژه با خدا بوده به حقایقی فراتر از حس و تجربه دست یافتهاند، متفقند با این حال، همیشه این موضوع مطرح بوده که ذهن و زبان و فرهنگ بشریِ پیامبران تا چه اندازه بر قالب و محتوای پیامهایشان اثر گذاشته است.</strong>
<strong>نگارنده در این نوشتار نخست به بیان سه نظریه در ارتباط با سرشت وحی پرداخته است که عبارتند از: املای الفاظ؛ الهام حقایق؛ و تجربة دینی. پس از آن، سرشت وحی قرآنی مورد بحث قرار گرفته و در پایان راههای دریافت قرآن از سوی پیامبر اکرم(ص) به تحلیل نهاده شده است.</strong>
دانشگاه شیرازفصلنامه اندیشه دینی دانشگاه شیراز2251-612361820130410Justification of Self Evident Propositionsبررسی ادله بدیهیات6984134210.22099/jrt.2013.1342FAمحمدتقیفعالیدانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقاتJournal Article20130410دانشگاه شیرازفصلنامه اندیشه دینی دانشگاه شیراز2251-612361820130410The Conceptualization of Imamate by the 'Ashâ'iraامامت از دیدگاه اشاعره85112134310.22099/jrt.2013.1343FAحمیدملک مکانعضو هیئت علمی مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب قمJournal Article20130410<strong>امامت یکی از جنجالی</strong><strong></strong><strong>ترین موضوعات در تاریخ اسلام و از اختلاف برانگیزترین مسایل و سبب شکل</strong><strong></strong><strong>گیری بسیاری از فرق و مذاهب اسلامی قلمداد شده است.</strong>
<strong>جستار پیش رو بر آن است تا ابعاد و جوانب این موضوع را از منظر اشاعره، یکی از مهم</strong><strong></strong><strong>ترین مکاتب کلامی اسلامی، بررسی نماید.</strong>
<strong>روی آورد اشاعره به امامت روی آوردی فرع انگارانه و نه اعتقادی است. در نظر آنان امامت فعلی از افعال مکلفان به شمار می آید و به سبب پیروی از گذشتگان خویش و بنا به تصریح برخی به تأثیر از عقاید و مباحث کلامی شیعه این مباحث را در کلام بحث کرده</strong><strong></strong><strong>اند.</strong>
<strong>امامت از نگاه</strong><strong> آنا</strong><strong>ن، «واجب کفایی» است لذا در نظر آنان وجوب امامت شرعی است و شخص واجد شرایط امامت از سوی مسلمانان به امامت برگزیده می</strong><strong></strong><strong>شود.</strong>دانشگاه شیرازفصلنامه اندیشه دینی دانشگاه شیراز2251-612361820130410Nature of the Soul in Islamic Theologyماهیت نفس در کلام اسلامی113134134410.22099/jrt.2013.1344FAعبدالرزاقحسامی فراستادیار گروه فلسفه دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)Journal Article20130410<strong>تجرد نفس، از مسایلی است که در فلسفه اسلامی بیشتر از کلام مورد توجه بوده است. برخلاف فیلسوفان اسلامی که در این امر اتفاق نظر دارند، در میان متکلمان برخی چون غزالی و راغب، قائل به تجرد نفساند و گروهی آن را انکار میکنند. در این مقاله مسأله ماهیت نفس را در آثار مهم کلامی</strong><strong>مورد مطالعه قرار میدهیم.</strong>دانشگاه شیرازفصلنامه اندیشه دینی دانشگاه شیراز2251-612361820130410The Visage of Dawn in the Mirror of Quranسیمای صبح در آینة قرآن135148134510.22099/jrt.2013.1345FAغلامرضارحمدل شرفشادهیدانشیار دانشگاه گیلانJournal Article20130410در این مقاله پدیدة صبح با توجه به ظرفیتهای آن، در سه سطح مورد بررسی و مطالعه قرار میگیرد:
1ـ ظرفیت تاریخی: در این سطح، ظهور و افول اُمتهای پیشین و علل فروپاشی و تعذیب آنها، در برهة محوری صبح مورد بررسی قرار گرفته است.
2ـ ظرفیت زبانی: در این محور با استناد به آیات و روایات، کارکردِ زبانی صبح با توجه به توانش واژگانی آن، به تصویر کشیده شده است. در این سطح از بررسی، صبح از هویت اسمی خود تخلیه شده، هویتِ «فعلی» یافته و معنای «صیرورت» را افاده میکند. صیرورتیکه با (شدن)های متعارف متفاوت است و مفهوم « فرایندِ گذار» از آن برداشت میگردد. به عبارت دیگر هر گاه قرآن خواسته است فرایندِ حسی یک دوره تناوب روحی و عاطفی را به مخاطب انتقال دهد از ظرفیتِ «فعلیِ» صبح استفاده کرده است.
3ـ ظرفیت استعاری: در این سطح از بررسی، به این نکته میپردازیم که صبح از حیثیت رئالیستی(طبیعت محورانه) و حیثیت ایده آلیستی (ذهن محورانه) و موجودیت پوزیتویستی (تجربه محورانه) خود قالب تهی میکند و با قرار گرفتن در منظومة سوگندهای ربّانی، حیثیت استعلایی مییابد.