دانشگاه شیراز فصلنامه اندیشه دینی دانشگاه شیراز 2251-6123 21 79 2021 08 23 Study and Analysis of the Issue of Divine Unity and Divine Science from the Perspective of Allameh Khafri بررسی و تحلیل مسأله‌ی‌ وحدت و علم واجب‌تعالی از منظر علامه خفری 85 104 6226 10.22099/jrt.2021.40348.2473 FA مصطفی سامانی دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا احمد بهشتی استاد مدعو دانشگاه آزاد اسلامی، فسا، ایران حبیب اله ابراهیمی استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران Journal Article 2021 04 13 <strong>Allama Khafri (d. 942 AH) has proved the Divine Unity based on "the necessity of existence" and the attributes of real existence and by presenting ten arguments. In the matter of divine Science, by criticizing and rejecting the theory of Ibn Sina's Imprinted forms and by presenting the detailed and non-detailed perfect knowledge, he believes that the Divine Science is his very essence and the Divine essence itself is the source of unveiling and creation of all beings and exactly is what he has created outside. From Allameh Khafri's point of view, the theory of Imprinted forms is rejected due to its corruptive sequences, such as the necessity of the location of the Divine essence, passivity, and completion of the Divine essence by those Imprinted forms. The author believes that the evidence shows that Sadr al-Din Shirazi was influenced by the views of Allama Khafri on the issue of the Divine Science before and after the creation of things. Tracing and introducing this influence as well as criticizing Allameh Khafri's division of arguments of the Divine Unity is considered as one of the innovations of this research. The research method in this article is descriptive and analytical.</strong><br /><strong> </strong> <strong>علامه خفری (م. 942 ه. ق.) وحدت واجب‌تعالی را بر مبنای وجوب وجود و اوصاف وجود حقیقی و با ارائه‌ی ده برهان به اثبات می‌رساند. وی در مسأله‌ی علم الهی نیز با نقد و رد نظریه‌ی صوَر مرتسمه‌ی ابن‌سینا و با مطرح‌کردن علم کمالی اجمالی و تفصیلی بر آن است که علم باری‌تعالی عین ذات اوست و ذات واجب به اعتبار ذاتش، منشأ انکشاف و ایجاد تمامی موجودات بوده و عین آن چیزی است که در خارج ایجاد کرده است. از دیدگاه علامه خفری نظریه‌ی صور مرتسمه به علت توالی فاسدی که دارد، همچون لزوم محل واقع شدن ذات باری‌تعالی، انفعال و استکمال ذات باری با آن صور، مردود است. شواهد و قرائن نشان می‌دهدکه ملاصدرا در مسأله‌ی علم باری‌تعالی، قبل و بعد الایجاد اشیاء، از آرای علامه خفری تأثیر پذیرفته است. ردیابی و معرفی این تأثیرپذیری و نیز نقد تقسیم‌بندی علامه خفری در براهین اثبات وحدت واجب، از نوآوری‌های این جستار محسوب می‌شود. روش تحقیق در این مقاله توصیفی و تحلیلی است. </strong><br /><strong> </strong><br />  https://jrt.shirazu.ac.ir/article_6226_0ce96e5723314986272fb0216fe99d1c.pdf