دانشگاه شیراز فصلنامه اندیشه دینی دانشگاه شیراز 2251-6123 18 66 2018 05 22 Indeterminism and Divine Activity From the Standpoint of David Bartholomew ناتعین‌گرایی و فاعلیت الهی از منظر دیوید بارتالامیو 101 130 4865 10.22099/jrt.2018.4865 FA سید محمد فقیه دانشجوی دکتری گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه تهران عبدالرسول کشفی دانشیار دانشکده الهیات دانشگاه تهران، نویسنده مسؤول Journal Article 2017 12 04 Contemporary scientific developments have gradually replaced the simplistic mechanical view of our world based on unchanging Newtonian laws with something more sophisticated, namely a belief in presence of a sort of irreducible indeterminism. If the belief in a deterministic world had once rendered the explanation necessary as to denial of God’s restriction in interacting with the creatures, then the issue would have been arisen on the other hand as the effort by religious philosophers and theologians has to be focused on expressing God’s agency and purposeful action in a world where causal necessity and relevance is apparently challenged by empirical sciences.<br />Given the premise that scientific belief validates intrinsic indeterminism, the present paper aims at introducing and evaluating David Bartholomew’s approach as an indeterminist philosopher towards the topic, trying to defend the purposefulness of creation and rule of divine will over the creatures by denying the possibility of intrinsic chaos and showing the effect of nonmaterial causes. <strong>تحولات علمی معاصر، تصور ساده­ی ماشین­وار از جهانی با قوانین ثابت نیوتنی را آرام‌آرام با تصوری پیچیده­­تر، یعنی باور به وجودِ نوعی عدمِ‌تعینِ تحویل­ناپذیر جایگزین کرده است. اگر باور به جهانی متعین، نفی محدودیت از خداوند در تعامل با مخلوقات را نیازمند تبیین نموده بود؛ اکنون مسأله‌ از سوی مقابل رخ نموده و تلاش فیلسوفان دین و متکلمان بایستی معطوف به بیان نحوه­ی فاعلیت و هدفمند عمل کردن خداوند در جهانی شود که علوم تجربی، ضرورت و سنخیت علی را در آن، به‌ظاهر، به‌چالش کشیده‌اند.</strong><br /> <strong>این نوشتار به معرفی و ارزیابی رویکرد دیوید بارتالامیو، به‌‌عنوان فیلسوفی ناتعین‌گرا، در این موضوع پرداخته و کوشیده است تا به فرض صحت دیدگاه ناتعین‌گرایانه در علم، از هدفمندی آفرینش و حاکمیت خداوند بر مخلوقات از طریق نفی امکان بی‌نظمی­های ذاتی و نشان‌دادن تأثیر عللی غیرمادی دفاع کند.</strong> https://jrt.shirazu.ac.ir/article_4865_5d3ffd9a8806b4c0f1951bb341df85c9.pdf