دانشگاه شیراز فصلنامه اندیشه دینی دانشگاه شیراز 2251-6123 18 66 2018 05 22 A critical survey of the role of awareness in Plantinga’s epistemology (with emphasis on God’s role) بررسی انتقادی جایگاه آگاهی در معرفت‌شناسی پلانتینگا (با تأکید بر نقش خدا) 85 100 4864 10.22099/jrt.2018.4864 FA اکرم عسکرزاده مزرعه استادیار گروه فلسفه دانشگاه محقق اردبیلی سید علی علم الهدی دانشیار گروه فلسفه دانشگاه پیام نور تهران Journal Article 2017 12 17 As the creator and generator of episteme, God in the root of Plantinga’s epistemology theory plays such a substantial role that overshadows the knower’s position. This approach will eventually mergesintonaturalistic episteme theories. According to Plantinga, awareness and duty should be removed from cognition process to solve Gotieh’s problem. The question is, however, whether byremoving them and the knower’s will, the theory solvesthe cognitive challenges as an extrovert reliabilism and virtue system or it just gives raise to another question. The present paper is an attempt to survey God’s position in proper function theory and answer the noted question. The study was conducted through library and theoretical review. The role of awareness in the elements of “proper function,” “proper situation,” and “desire”were elaborated through comparing awareness in Plantinga, Goldman, and Soza’s theories. The results showed that leaving God with the whole responsibility of the process of episteme development and removing the knower’s awareness from the structure of proper function of episteme forces, degrades human episteme to animal episteme. The outcome of adding the element of “desire” in the development of episteme is the conversion of episteme into something random and temperament in nature. Thereby and as to the element of “proper situation,” Plantinga needs to add the knower to the process episteme development. <strong>در بن نظریه‌ی معرفت پلانتینگا، خدا در مقام ایجاد معرفت در فاعل شناسا چنان نقش پررنگی ایفا نموده که جایگاه فاعل شناسا متزلزل می‌شود و این نگاه ناخواسته به‌سوی نظریه‌های معرفت طبیعت‌گرایانه متمایل می‌شود. ازنظر پلانتینگا برای حل مشکل گتیه لازم است آگاهی و وظیفه از فرایند شناخت حذف شود. ولی با حذف این دو و اراده‌ی فاعل شناسا، نظریه‌ی وی که یک دستگاه اعتمادگرای فضیلت‌محور است، می‌تواند معضل‌های شناخت را حل کند یا از معضلی به معضل دیگر می‌افتد؟ این مقاله درصدد است با بررسی جایگاه خدا در نظریه‌ی کارکرد صحیح، به سؤال مزبور پاسخ دهد و البته این پاسخ، به روش مطالعه‌ی کتابخانه‌ای و نظری و با مقایسه‌ی جایگاه آگاهی در نظریه‌ی پلانتینگا با نظریه‌های گلدمن و سوزا و تبیین جایگاه آگاهی در مؤلفه‌های کارکرد صحیح، وضعیت مناسب و تمایل انجام می‌گیرد.</strong><strong>براساس دستاوردهای این تحقیق، بر عهده‌ی خدا گذاشتن تمامی فرایند معرفت‌سازی و حذف آگاهی فاعل شناسا از ساختار کارکرد صحیح قوای معرفتی، موجب تقلیل و فروکاهش معرفت انسانی به مرتبه‌ی معرفت حیوانی است. نتیجه‌ی دخالت مؤلفه‌ی تمایل در معرفت‌سازی، تبدیل‌کردن معرفت به امری مزاجی و شانسی است و از‌سوی‌دیگر پلانتینگا در مؤلفه‌ی وضعیت مناسب، ناگزیر است آگاهی فاعل شناسا را در فرایند معرفت‌سازی دخالت دهد و برخلاف این ایده گام بردارد که خدا محور تام فرایند معرفت است.</strong> https://jrt.shirazu.ac.ir/article_4864_2cdc6d566a7a9ec1bbb58774b416e5ad.pdf