0 ناکامی تئوری‏های بازنمودگرایی مرتبه‌ی اوّل در تبیین خصیصه‌ی سوبژکتیو تجربه a https://jrt.shirazu.ac.ir/article_4158.html 10.22099/jrt.2017.4158 0 این مقاله، کارآمدی تئوری‏های بازنمودگرایی مرتبه‌ی اوّل برای تبیین خصیصه‌ی سوبژکتیو تجربیات پدیداری را موردبررسی قرار می‏دهد. نویسنده پس از توضیحی کوتاه درباره‌ی بازنمودگرایی، به سراغ توضیح مسأله‌ی این مقاله می‏رود: تبیین خصیصه‌ی سوبژکتیو تجربیات که علاوه بر خصیصه‌ی کیفی، معضل دشوار فیزیکالیسم برای تقلیل پدیدارشناسی به حیث التفاتی است. نویسنده به تئوری‏های کارکردگرایانه‌‌ی شومیکر و خودبازنمودگرایانه‌ی کریگل برای تبیین خصیصه‌ی سوبژکتیو اشاره می‏کند و اشکالات وارد بر آن‏ها را شرح می‏دهد. سپس به داعیه‌ی سایر بزرگان بازنمودگرایی می‏پردازد که تأمین خصیصه‌ی سوبژکتیو را در قالب همان فرایند بازنمایی و بی‏نیاز از تئوری‏پردازی مجزا، در نظر می‏گیرند. وی با توضیح و بررسی فرایند بازنمایی، نتیجه می‏گیرد که فرایند مذکور، از عهده‌ی تبیین خصیصه‌ی سوبژکتیو تجربه برنمی‏‏آید و همان مسأله‌ی دشوار و شکاف تبیینی، عود می‏کند. 1 a 1 24 مهدی همازاده ابیانه Mahdi HomazadeAbyaneh معاون پژوهشی مؤسسه آموزش عالی هنر و اندیشه اسلامی/استادیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی ایران mhomazade@gmail.com ۱- بازنمودگرایی ۲- پدیدارشناسی ۳- خصیصه‌ی سوبژکتیو ۴- خودبازنمودگرایی ۵- مسأله‌ی دشوار 1. Block, Ned, (2007), Consciousness, Function, and Representation, The MIT Press.##2. Chalmers, David, (2010), The character of Consciousness, Oxford & New York: Oxford University Press.##3. Dretske, Fred, (1995), Naturalizing the Mind, Cambridge MA: The MIT Press.##4. Fodor, Jerry, (1989), Psychosemantics, Cambridge MA: The MIT Press.##5. __________, (1994), The Elm and the Expert: Mentalese and its Semantics, Cambridge MA: The MIT Press/ Bradford Press.##6. Levine, Joseph, (2001), Purple Haze: The Puzzle of Consciousness, Oxford & New York: Oxford University Press.##7. Lycan, William, (2004), "The superiority of HOP to HOT", in: Gennaro, Rocco (ed.), Higher-Order Theories of Consciousness, Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins Publishing Company.##8. ____________, (2008), “Phenomenal Intentionalities”, American Philosophical Quarterly, Vol. 45, No. 3, pp. 233-252.##9. McGinn, Colin, (1991), The Problem of Consciousness, Cambridge & Massachusetts: Basil Blackwell.##10. Kim, Jeagwon, (2010), Philosophy of Mind, 3nd ed. West View Press.##11. Kriegel, Uriah, (2005), “Naturalizing Subjective Character”, Philosophy and Phenomenological Research, Vol. 71, No. 1, pp. 23-57.##12. ___________, (2009), Subjective Consciousness; A Self – Representational Theory, Oxford & New York: Oxford University Press.##13. ___________, (2012), "In Defence of Self – Representation; Reply to Critics", Philosophical Studies, Vol 159, pp.475–484.##14. Seager, W. and Bourget, D. (2007), "Representationalism about Consciousness", in Velmans M. and Schneider, S. (eds.) The Blackwell Companion to Consciousness, Blackwell Publishing Ltd, pp. 261-276.##15. ______________________, (2004), "A Cold Look at HOT Theory", in: Gennaro, Rocco (ed.), Higher-Order Theories of Consciousness, Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins Publishing Company.##16. Shoemaker, Sydney, (1994), “Self-knowledge and Inner Sense.’ Lecture II: The Broad Perceptual Model,” Philosophy and Phenomenological Research, Vol. 54, pp.271-290.##17. Tye, Michael, (2009), Consciousness Revisited; Materialism without Phenomenal Concepts, Cambridge MA: The MIT Press.##

0 مرتبه‌ی نبوی معرفت، مرتبه‌ای عقلانی و برهانی از دید غزالی a https://jrt.shirazu.ac.ir/article_4159.html 10.22099/jrt.2017.4159 0 از دید بسیاری از شارحان غزالی، معرفت نبوی یا مرتبه‌ی علم مکاشفه، درنظر غزالی مرتبه‌ای فراتر از عقل است که انسان در آن حقایقی را می‌یابد که عقل قادر به دریافت آن‌ها نیست، حال آنکه بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد که این مرتبه‌ی‌ معرفتی نه‌تنها معرفتی عقلانی، بلکه خود، مبتنی‌بر برهان و تفکر قیاسی و ماهیتاً ظهور عالی‌تر مرتبه‌ی عقل استدلالی است. حقایق، در این مرتبه، کشف، مشاهده و رؤیت می‌شوند، ولی نه به معنای صوفیانه‌ی آن، که تنها مبتنی‌بر تهذیب نفس و پرهیز از قیل‌وقال‌های علمی و فراگیری علوم رسمی است. معقولاتی که با رسیدن عقل به مرتبه‌ی عالی خود دریافت می‌شوند، معقولاتی تصدیقی‌شهودی‌ و عینی‌اند که دیگران می‌توانند حقانیت آن را دریابند. این موضوع در مقاله‌ی پیش ‌رو با ‌کنارهم‌نهادن و تدقیق و تحلیل متون اصلی آثار مهم غزالی که حتی در سه دوره‌ی‌ متفاوت از حیات فکری او نوشته شده‌اند، به اثبات می‌رسد. 1 a 25 48 زهرا (میترا) پورسینا zahra poursina دانشگاه شهید بهشتی ایران zhpoursina@gmail.com ۱. مرتبه‌ی نبوی ۲. معرفت ۳. مشاهده ۴. عقل ۵. تفکر قیاسی ۶. غزالی ۱. بهشتی، احمد و یعقوبیان، مهدی (1387)، «وحی نبوی از دیدگاه غزالی»، اندیشه نوین دینی، سال چهارم، ش 13، صص 9-48.##۲. دنیا، سلیمان، (1367ق/ 1947م) الحقیقه فی نظرالغزالی، قاهره: دار احیاء الکتب العربیه.##۳. غزالی، ابوحامد محمد، (1406ق/ 1986م)، احیاء علوم الدین، ربع اول، بیروت: دارالفکر، دارالکتب العلمیه.##۴. _________________ (1406ق/ 1986م)، احیاء علوم الدین، ربع سوم، بیروت: دارالفکر، دارالکتب العلمیه.##۵. ______________ (1406ق. / 1986م )، احیاء علوم الدین، ربع چهارم، بیروت: دارالفکر، دارالکتب العلمیه.##۶. ______________ (1424ق/2003م)، الاربعین فی اصول الدین فی العقائد واسرار العبادات والاخلاق، تصحیح عبدالله عبدالحمید عروانی، مراجعه الدکتور محمد بشیر الشقفه، دمشق: دارالقلم،[PDF] .##۷. ______________(1417ق/1997م)، الاقتصاد فی الاعتقاد، بیروت: دارالفکر.##۸. ______________ (1416ق/ 1996م)، إلجام العوام عن علم الکلام، در: مجموعه رسائل الامام الغزالی، بیروت: دارالفکر.##۹. ______________ (1416ق/ 1996م)، القسطاس المستقیم، در: مجموعه رسائل الامام الغزالی، بیروت: دارالفکر.##۱۰. ______________ (1383)، کیمیای سعادت، ج1، چاپ یازدهم، به‌کوشش حسین خدیو‌جم، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.##۱۱. ______________ (1383)، کیمیای سعادت، ج2، چاپ یازدهم، به‌کوشش حسین خدیو‌جم، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.##۱۲. ______________ (بی‌تا)، المستصفی فی علم الاصول، لبنان، بیروت.##۱۳. ______________ (1416ق./ 1996م)، مشکوة الانوار، در: مجموعه رسائل الامام الغزالی، بیروت: دارالفکر.##۱۴. ______________ (1407ق/1986م)، مشکوة الانوار و مصفاة الاسرار، شرح و دراسه و تحقیق الشیخ عبدالعزیز عزالدین السیروان، بیروت: عالم الکتب.##۱۵. ______________ (1416ق/ 1996م)، المضنون به علی غیر اهله، در: مجموعه رسائل الامام الغزالی، بیروت: دارالفکر.##۱۶. ______________ (1971م)، المقصد الاسنی فی شرح معانی اسماء الله الحسنی، تحقیق و مقدمه دکتر فضله شهاده، بیروت: دارالمشرق، [PDF].##۱۷. ______________ (1975م)، معارج القدس فی مدارج معرفه النفس، چاپ دوم،بیروت: دارالآفاق الجدیده.##۱۸. ______________ (1408ق/1987م)، المنقذ من الضلال (و معه کیمیاء السعاده والقواعدالمعشره والادب فی الدین)، بیروت: مؤسسه الکتب الثقافیه.##۱۹. ______________ (1964م.)، میزان‌العمل، تحقیق و مقدمه‌ی دکتر سلیمان دنیا، مصر: دارالمعارف.##۲۰. ملایری، موسی، (1384) تبیین فلسفی وحی از فارابی تا ملاصدرا، قم: کتاب طه.##21. Abrahamov, Binyamin, (1993(, “Al-Ghazali’s Supreme Way to know God”, Studia Islamica, LXXVII; Paris: 141-168.##22. ___________________, (2015), “Al-Ghazali and the Rationalization of Sufism”, in: Islam and Rationality: The Impact of al-Ghazali, Ed. By George Tamer, University of Erlangen-Nuremburg, Brill.##23. Griffel, Frank, (2004), “Al-Ghazali’s Concept of Prophecy: The Introduction of Avicennan Psychology into Aŝ'arite Theology”; Arabic Sciences and Philosophy, vol. 14.##24. ___________, (2009), Al-Ghazali’s Philosophical Theology; Oxford: Oxford University Press.##25. ____________, (2010), "Muslim philosophers’ rationalist explanation of Muḥammad’s prophecy" in: Brockopp Jonathan E. (ed.), Cambridge: Cambridge University Press, pp. 158-179##26. Treiger, Alaxander, (2012), Inspired Knowledge in Islamic Thought: AlـGhazali's Theory of Mystical Cognition and Its Avicennian Foundation; London & New York: Routledge.##

0 جرم، از رئالیسم تا ایده‌آلیسم؛ هستی‌شناسی جرم براساس رئالیسم انتقادی حکمت اسلامی a https://jrt.shirazu.ac.ir/article_4160.html 10.22099/jrt.2017.4160 0 درخصوص اینکه «جرم» مفهومی رئالیستی است یا ایده‌آلیستی، مکاتب مختلفی شکل گرفته است؛ برخی مکاتب، رویکردی رئالیستی، برخی، رویکردی ایده‌آلیستی و گروهی رویکردی ترکیبی در این خصوص برگزیده‌اند.این مقاله با روش توصیفی و تحلیلی به بررسی رویکرد حکمت اسلامی به هستی جرم با تأکید بر اندیشه‌ی علامه طباطبایی و مقایسه‌ی آن با سایر رویکردها پرداخته است. در چارچوب رئالیسم انتقادی حکمت اسلامی می‌توان با استفاده از عقل عملی، اولاً به هویت معنادار کنش‌های مجرمانه پی برد و ثانیاً باتوجه‌به کمال شناسایی‌شده توسط عقل نظری، اقدام به تعیین مصادیق افعال مجرمانه کرد. عقل عملی با حفظ هویت معرفتی خود، به تناسب اهدافی که با کمک عقل نظری بر صحت آن‌ها داوری می‌کند، مفهوم «جرم» را اعتبار می‌کند. حضور عقل عملی مانع از این می‌شود که دانشمند علوم اجتماعی در ظرف واقعیت‌های موجود و آنچه فهم عرفی نامیده می‌شود، محصور بماند. ازطرف‌دیگر، مفهوم «جرم» نه‌تنها تحت‌تأثیر گروه حاکم بر جامعه، بلکه تحت‌تأثیر منافع گروه انتقادکننده نیز قرار نمی‌گیرد، زیرا این رویکرد به‌گونه‌ای روشمند درپی شناخت حقیقت است. 1 a 49 74 مجتبی جاویدی Mojtaba Javid عضو هیأت علمی دانشگاه شیراز ایران mojtabajavidi@gmail.com ۱. جرم ۲. رئالیسم ۳. ایده‌آلیسم ۴. رئالیسم انتقادی ۵. حکمت اسلامی 1. احمدی طباطبایی، سید محمدرضا، (1389)، اخلاق و سیاست (رویکردی اسلامی و تطبیقی)، چاپ دوم، تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق (علیه‌السلام).##2. اسدپور، فروغ، (1390)، رئالیسم انتقادی، بی‌جا: نشر آلترناتیو.##3. ایمان، محمدتقی، (1391)، فلسفه روش تحقیق در علوم انسانی، چاپ اول، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.##4. پارسانیا، حمید، (1389)، حدیث پیمانه (پژوهشی در انقلاب اسلامی)، چاپ اول، قم: نشر معارف.##5. ــــــــــــــ ،(1387)، «رئالیسم انتقادی حکمت صدرایی»، نشریه‌ی علوم سیاسی، شماره 42، (صص 9-30).##6. ــــــــــــــ ، (1390-الف)، روش‌شناسی انتقادی حکمت صدرایی، چاپ اول، قم: انتشارات کتاب فردا.##7. ــــــــــــــ ، (1390-ب)، سنت، ایدئولوژی، علم، چاپ سوم، قم: مؤسسه‌ی بوستان کتاب.##8. ــــــــــــــ ، (1391- الف)، جهان‌های اجتماعی، چاپ اول، قم: انتشارات کتاب فردا.##9. ــــــــــــــ ، (1391- ب)، گفتگو با عنوان: «علوم انسانی با اراده انسان سروکار دارد، نه با علوم و امور انتزاعی»، فصلنامه‌ی پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی، شماره دوم، ویژه‌نامه، جلد دوم.##10. پارسانیا، حمید و الیاسی، محمدقاسم، (1391)، «مبانی نظری حکمت سیاسی متعالیه»، مجله‌ی علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم(ع)، سال پانزدهم، شماره‌ی 57.##11. پیتر، فابین، (1381)، «خطابه و واقع‌گرایی در روش‌شناسی اقتصادی: ارزیابی نقادانه دستاوردهای اخیر»، ترجمه بایزید مردوخی، مجله برنامه و بودجه، شماره‌ی 1.##12. جوادی آملی، عبدالله، (1386)، فلسفه حقوق بشر، چاپ پنجم، قم: نشر اسراء.##13. جوادی، محسن، (1375)، مسأله باید و هست، چاپ اول، قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم.##14. حسامی‌فر، عبدالرزاق، (1384)، «فلسفه اسلامی و ایده‌آلیسم»، نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تبریز، سال 48، شماره‌ی مسلسل 194، (صص 75-116).##15. سروش، عبدالکریم، (1366)، تفرج صنع (گفتارهایی در مقولات اخلاق و صنعت و علم انسانی)، چاپ اول، تهران: انتشارات سروش.##16. ــــــــــــــــــ ، (1359)، دانش و ارزش(پژوهشی در ارتباط علم و اخلاق)، چاپ سوم، بی‌جا: انتشارات یاران.##17. سلیمی، علی و داوری، محمد، (1380)، جامعه‌شناسی کجروی(مجموعه مطالعات کجروی و کنترل اجتماعی، کتاب اول)، چاپ اول، قم: پژوهشکده‌ی حوزه و دانشگاه.##18. سوزنچی، حسین، (1389)، معنا، امکان و راهکارهای تحقق علم دینی، چاپ اول، تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.##19. شریعتمداری، علی، (1347)، فلسفه، چاپ اول، اصفهان: انتشارات کتابفروشی تأیید اصفهان.##20. شریفی، احمد حسین، (1388)، خوب چیست؟ بد کدام است؟، چاپ اول، قم: انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).##21. صانعی دره‌بیدی، منوچهر، (1384)، مبانی اندیشه‌های فلسفی (فلسفه عمومی)، چاپ اول، تهران: انتشارات امیرکبیر.##22. طباطبایی، سید محمد حسین، (1392)، اصول فلسفه و روش رئالیسم، مقدمه و پاورقی توسط مرتضی مطهری، جلد اول، چاپ هجدهم، تهران: انتشارات صدرا.##23. ــــــــــــــــــــــــــــ، (1391)، اصول فلسفه و روش رئالیسم، مقدمه و پاورقی توسط مرتضی مطهری، جلد دوم، چاپ بیست‌و‌یکم، تهران: انتشارات صدرا.##24. ــــــــــــــــــــــــــــ ، (1391)، اصول فلسفه و روش رئالیسم، مقدمه و پاورقی توسط مرتضی مطهری، جلد سوم، چاپ بیست‌ویکم، تهران: انتشارات صدرا.##25. ــــــــــــــــــــــــــــ ، (1386)، ترجمه تفسیر المیزان، 20 جلد، مترجم: سیدمحمدباقر موسوی همدانی، چاپ بیست‌و‌چهارم، قم: دفتر انتشارات اسلامی(وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم).##‏26. ــــــــــــــــــــــــــــ ، (1388)، ترجمه و شرح بدایة الحکمة، 4 جلد، ترجمه و شرح توسط علی شیروانی، جلد اول، چاپ یازدهم، قم: مؤسسه‌ی بوستان کتاب.##27. ــــــــــــــــــــــــــــ ، (1387)، ترجمه و شرح نهایه‌‌الحکمة، 3جلد، ترجمه و شرح توسط علی شیروانی، چاپ دوم، قم: مؤسسه‌ی بوستان کتاب.##28. ــــــــــــــــــــــــــــ ، (1388)، مجموعه رسائل، جلد دوم (رسالة الولایة، علم، برهان و علم امام)، چاپ دوم، قم: مؤسسه بوستان کتاب.##29. فرح‌بخش، مجتبی، (1389)، تأثیر فایده‌گرایی بر جرم‌انگاری، رساله‌ی دکتری در حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشگاه تهران.##30. فرهمند، مهناز، (1394)، «از رئالیسم علمی لاتور تا رئالیسم انتقادی باسکار»، فلسفه علم، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، سال ششم، شماره دوم، (صص 87-102).##31. قائمی‌نیا، علیرضا، (1382)، «دو نوع رئالیسم: خام و انتقادی»، ذهن، شماره 14.##32. کاپلستون، فردریک چارلز، (1388)، تاریخ فلسفه(از هابز تا هیوم)، جلد پنجم، ترجمه امیر جلال‌الدین اعلم، چاپ هفتم، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.##33. لاهیجی، ملاعبدالرزاق، (بی‌تا)، گوهر مراد، مقدمه زین‌العابدین قربانی لاهیجی، بی‌جا، بی‌نا.##34. محمدپور، احمدف (1389)، روش در روش: درباره ساخت معرفت در علوم انسانی، چاپ دوم، تهران: انتشارات جامعه‌شناسان.##35. مطهری، مرتضی، (1392)، مقدمه و پاورقی بر اصول فلسفه و روش رئالیسم، جلد اول، چاپ هجدهم، تهران: انتشارات صدرا.##36. ـــــــــــــــ ، (1391)،مقدمه و پاورقی بر اصول فلسفه و روش رئالیسم، جلد دوم، چاپ بیست‌ویکم، تهران: انتشارات صدرا .##37. ــــــــــــــ ، (1377)، نقدی بر مارکسیسم، مجموعه آثار استاد شهید مطهری، ج 13، تهران: انتشارات صدرا.##38. مقدم، وحید و واعظ برزانی، محمد، (1388) «جایگاه رئالیسم و ابزارگرایی در روش‌شناسی علم اقتصاد»، فصلنامه روش‌شناسی علوم انسانی، سال 15، شماره 58، (صص 33-62).##39. مک‌اینتایر، السدیر، (1379)، تاریخچه فلسفه اخلاق، ترجمه انشاءالله رحمتی، چاپ اول، تهران: انتشارات حکمت.##40. نقیب‌زاده، میرعبدالحسین، (1372)، درآمدی به فلسفه، چاپ دوم، بی‌جا: انتشارات طهوری.##41. وایت، راب، هینز، فیونا، (1390)، جرم و جرم‌شناسی، ترجمه علی سلیمی، چاپ چهارم، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.##42. Audi, Robert, (1999), The Cambridge Dictionary of Philosophy, Cambridge: Cambridge University Press.##43. Bruce A.Arigo and Christopher R.Williams, (2006), The Philosophy, Crime and Criminology, USA: University of Illinois Press.##44. Clarence R. Jeffery, (1956), "The Structure of American Criminological Thinking", The Journal of Criminal Law, Criminology, and Police Science, Vol. 46, No. 5 (Jan-Feb, 1956), pp. 658-672. Published by: Northwestern University.##45. Maki, Uskali, (1998), "Realism", The Handbook of Economic Methodology, J.B. Davis & D.Hands & U.Maki(eds), Cheltenham, Edward Elgar.##46. Trigg, Roger, (2003), "Realism", Encyclopedia of Science and Religion, J.Wentzel Vrede van Huyssteen (ed), Macmillan Reference USA.##

0 نظریه‌ی «حیّ متأله» در سنجه‌ی آموزه‌های قرآن و عترت Theory of "Divine Living" in Measurement of Quran and Progeny Teaching https://jrt.shirazu.ac.ir/article_4161.html 10.22099/jrt.2017.4161 0 از دیدگاه آیت‌الله جوادی آملی، تعریف انسان عبارت است از: حیّ متأله. این مقاله درصدد است با روش تحلیل منطقی، نظریه‌ی «حیّ متألّه» در تعریف انسان را موردبررسی و نقد قرار داده و نظریه‌ای ارائه نماید که سازگاری بیشتری با آیات و روایات دارد. از جهت روشی، اولاً روش قرآن در معرفی مهم‌ترین ویژگی‌های ذاتی انسان، با مسیر پیموده‌شده در این نظریه یکسان نیست و ثانیاً حتی در حد استشهاد بر این نظریه، مراجعه‌ای به روایات صورت نگرفته است. از جهت مبنایی، این نظریه بر انگاره‌ی «حیوان بالفعل و انسان بالقوه بودن انسان در هنگام ولادت» استوار شده که با مستندات قرآنی و روایی سازگاری ندارد. ازنظر محتوایی، علاوه‌بر اینکه در این نظریه، حیات متألهانه ویژگی بالفعل ذاتی نیست، سعه‌ی شمولی آن نیز افراد بسیار اندکی را شامل می‌شود و آیات قرآن عامل خروج از انسانیت و سقوط به دوزخ را عدم‌بهره‌مندی از عقل دانسته و روایات نیز مهم‌ترین ویژگی ذاتی انسان را عقل معرفی کرده‌اند. 1 a 75 98 محمدعلی دولت Mohammad Ali Dolat دانشجوی دکتری کلام امامیه- پردیس تهران دانشگاه قرآن و حدیث ایران dolat1364@yahoo.com علی افضلی Ali Fazli دانشیار مؤسسۀ حکمت و فلسفه ایران ایران ali_m_afzali@yahoo.com سید مهدی سجادی S.mehdi Sajadi دانشیار دانشگاه تربیت مدرس ایران sajadism@modares.ac.ir محمد پارچه باف دولتی Mohammad ParchehBaf Dowlati استادیار دانشگاه قرآن و حدیث ایران muhammaddowlati@yahoo.com ۱. انسان ۲. آیت‌الله جوادی آملی ۳. حیّ متأله ۴. عقل 1. آمدی، عبدالواحد بن محمد، (1366 ش)، تصنیف غرر الحکم و درر الکلم، تهران: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، چاپ اول.##2. ابن‌أبی‌الحدید، عبدالحمید بن هبة الله، (1404)،شرح نهج البلاغة، قم: کتابخانه‌ی آیت‌الله مرعشی نجفی.##3. ابن اثیر، مبارک بن محمد، (1367)، النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، تحقیق: محمود محمد طناحی و ظاهر احمد زاوی، قم: انتشارات اسماعیلیان.##4. ابن‌سینا، حسین، (1404)، الشفاء (مدخل منطق)،تحقیق: سعید زاید، قم: کتابخانه‌ی آیت‌الله مرعشی نجفی.##5. ابن‌منظور، محمد بن مکرم، (1414)، لسان العرب، چاپ سوم، بیروت: دار صادر.##6. جرجانی، علی بن محمد، (1370)،التعریفات، چاپ چهارم، تهران: انتشارات ناصرخسرو.##7. جعفری، محمد تقی، (1376ش) ، ترجمه و تفسیر نهج‌البلاغه، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ هفتم.##8. جعفری، محمدتقی، (1382)، قرآن، نماد حیات معقول، چاپ اول، تهران: مؤسسه تدوین و نشر آثار علامه جعفری.##9. جوادی آملی، عبدالله، (1379)، تسنیم، چاپ دوم، قم: اسراء.##10. ــــــــــــــــــــ، (1384)، تفسیر انسان به انسان، تنظیم و تحقیق: محمدحسین الهی‌زاده، چاپ اول، ویرایش: سعید بندعلی، قم: اسراء.##11. ــــــــــــــــــــ ، (1385)، مبادی اخلاق در قرآن کریم، تنظیم و ویرایش: حسین شفیعی، چاپ پنجم، قم: اسراء.##12.ــــــــــــــــــــ ، (1386)، حیات حقیقی انسان در قرآن کریم، تنظیم و تحقیق: غلامعلی امین‌دین، ویرایش: سعید بندعلی، چاپ سوم، قم: اسراء.##13. ــــــــــــــــــــ ، (1386)، معرفت‌شناسی در قرآن کریم، تنظیم و ویرایش: حمید پارسانیا، چاپ چهارم، قم: اسراء.##14. ــــــــــــــــــــ ، (1388)، ادب فنای مقربان، تحقیق: محمد صفایی، چاپ اول، قم: نشر اسراء.##15. ــــــــــــــــــــ ، (1388)، قرآن در قرآن، تحقیق: محمد محرابی، چاپ هشتم، قم: نشر اسراء.##16. جهامی، جیرار، (1998)، موسوعة مصطلحات الفلسفة عند العرب: (قسم) النص، چاپ اول، بیروت: مکتبة لبنان ناشرون.##17. حلبی، علی‌اصغر، (1374)، انسان در اسلام و مکاتب غربی، چاپ دوم، تهران: انتشارات اساطیر.##18. حلی، حسن بن یوسف، (1371)، الجوهر النضید فی شرح منطق التجرید، تصحیح: محسن بیدارفر، چاپ پنجم، قم: انتشارات بیدار.##19. خندان، علی‌اصغر، (1393)، منطق کاربردی، چاپ دهم، تهران: سمت.##20. دیلمی، حسن بن ابی‌الحسن، (1412)، ارشاد القلوب الی الصواب، چاپ اول، قم: انتشارات شریف رضی.##21. رازی، قطب‌الدین، (بی‌تا)، شرح مطالع الانوار فی المنطق، قم: انتشارات کتبی نجفی.##22. سیدرضی، ابوالحسن، (بی‌تا)، نهج‌البلاغه. تصحیح: صبحی صالح، قم: انتشارات دارالهجره.##23. صدرالمتألهین، محمد بن ابراهیم، (1981) ، الحکمة المتعالیة فی الأسفار العقلیة الاربعة، چاپ سوم، بیروت: دار احیاء التراث.##24. صدوق، محمد بن علی بن حسین بن بابویه قمی، (1362)، الأمالی، چاپ چهارم، تهران: انتشارات اسلامیه.##25. صدوق، محمد بن علی بن حسین بن بابویه قمی، (1398)، التوحید، چاپ اول، قم: انتشارات جامعه مدرسین حوزه علمیه.##26.طباطبایی، سید محمد حسین، (1417)، المیزان فی تفسیر القرآن، چاپ اول، بیروت: مؤسسه اعلمی.##27. طبرسی، فضل بن حسن، (1372)، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، مقدمه: محمد جواد بلاغی، چاپ سوم، تهران: انتشارات ناصر خسرو.##28.طریحی، فخر الدین، (1375)، مجمع البحرین، تحقیق: سید احمد حسینی، چاپ سوم، تهران: کتابفروشی مرتضوی.##29. عطاردی، عزیز الله، (1406)، مسند الامام الرضا (ع)، چاپ اول، مشهد: آستان قدس.##30. فارابی، ابونصر، (1381)، فصوص الحکمه، شرح: سید اسماعیل غازانی، مقدمه و تحقیق: علی اوجبی، چاپ اول، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.##31. فراهیدی، خلیل بن احمد، (1410)، العین، چاپ دوم، قم: انتشارات هجرت.##32. فرات کوفی، ابوالقاسم فرات بن ابراهیم، (1410)، تفسیر الفرات الکوفی، چاپ اول، تهران: مؤسسه‌ی چاپ و نشر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.##33. فیومی، احمد بن محمد، (1405)، المصباح المنیر، چاپ اول، قم: دار الهجره.##34. کلینی، محمد بن یعقوب، (1365)، الکافی، چاپ چهارم، تهران: دار الکتب الاسلامیه.##35. لاندمان، مایکل، (1350)، انسان‌شناسی فلسفی، ترجمه: رامپور صدر نبوی، مشهد: طوس.##36. مجلسی، محمد باقر، (1404)، بحارالانوار الجامعه لدرر اخبار ائمة الاطهار، بیروت: مؤسسه الوفاء.##37. مطهری. مرتضی، (1386)، مجموعه آثار شهید مطهری. چاپ نهم، تهران: صدرا.##38. مظفر، محمدرضا، (1408)، المنطق، چاپ هشتم، قم: انتشارات فیروزآبادی.##39. نرمان لسلی، مان، (1372)، اصول روان‌شناسی، ترجمه: محمود صناعی، چاپ چهاردهم، تهران: نشر اندیشه.##40. نیشابوری، محمد بن حسن فتّال، (بی‌تا)، روضة الواعظین و بصیرة المتعظین، مقدمه و تحقیق: محمدمهدی سیدحسن خرسان، قم: انتشارات رضی.##41. یزدی، عبدالله بن شهاب‌الدین، (1412)، الحاشیة علی تهذیب المنطق، چاپ دوم، قم: موسسة النشر الاسلامی.##

0 حکمت اشراقی به‌مثابه‌ی پارادایم: بررسی اطلاق انقلاب علمی به a https://jrt.shirazu.ac.ir/article_4162.html 10.22099/jrt.2017.4162 0 پیشینه‌ی تاریخی همه‌ی مسائل فلسفی به یک شکل نیست و نمی‌توان با بیان واحد، آن‌ها را بررسی کرد، ولی می‌توان آن‌ها را در بسترهای مختلف مورد کاوش قرار داد و به نتایج جدیدی دست یافت. در این پژوهش قصد بر این است که مکتب فلسفی سهروردی، به‌صورت‌خاص، نقدهای او بر مکتب مشاء و ابداعات و نوآوری‌هایش، در بستری جدیدی موردبررسی قرار داده شود. در این تحقیق، نظریات وی در چارچوب ساختار انقلاب‌های علمی کوهن موردبررسی قرار داده شده است و این نتیجه به‌دست آمده که سهروردی در بستر تاریخی خود، دست به انقلاب زده است و نظریات وی در قالب یک پارادایم جدید بر پارادایم قدیمی –مشاء- غالب شده است. هرچند این مسأله را که فهم فلسفه‌ی شیخ اشراق در پرتوی فهم فلسفه‌ی مشاء است، نمی‌توان نادیده گرفت؛ ولی طبق گفته‌ی کوهن، یک پارادایم جدید، از دل پارادایم قبلی ظهور می‌کند. برای نیل به مقصود، به تعریف پارادایم و ویژگی‌های آن و تطبیق نظریات سهروردی بر آن چارچوب پرداخته شده است. 1 a 99 120 علی رضا فاضلی ali reza fazeli استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه دولتی یاسوح ایران fazeli1351@gmail.com زهرا رفیع نژاد Zahra Rafienezhad دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه یاسوج ایران rafienezhad_zahra@yahoo.com حمیده بستانی Hamideh Bostani دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه یاسوج ایران bostani1392@gmail.com 1. حکمت اشراق 2. سهروردی 3. فلسفه‌ی مشاء 4. پارادایم 5. انقلاب علمی 6. توماس کوهن 1. ابن‌سینا، حسین بن عبدالله (۱۴۰۵ ق)، شفا: منطق، جلد اول، تحقیق ابراهیم بیومی مدکور، سعید زاید، طه حسین پاشا، ابوالعلاء عفیفی، قم: نشر کتابخانه عمومی آیت‌الله مرعشی.##2. العرجیوی، رشید (۱۳۷۹)، «در قلمرو تصوف فارسی»، نامه پارسی، شماره ۱۶. صص 83 – 97.##3. امیری، علی نقی (۱۳۷۹)، «نقش پارادایم در علوم انسانی و مدیریت»، مجله مجتمع آموزش عالی قم، شماره ۷ و ۸. صص 137-164##4. بهشتی، محمد (1393)، «معرفت‌شناسی ازمنظر شیخ اشراق»، روش‌شناسی علوم انسانی، سال 20 شماره 81، صص: 53-71.##5. جامی، عبدالرحمن بن احمد (1336)، نفحات الأنس من حضرات القدس، به تصحیح و مقدمه و پیوست مهدی توحیدی‌پور، تهران: کتابفروشی محمودی.##6. حائری مازندرانی، محمد صالح (1381 ق)، حکمت بوعلی‌سینا، به سعی و اهتمام حسین عمادزاده، تهران: شرکت طبع کتاب.##7. حسینی، سید محمد (۱۳۸۸)، «نقش تصوف در شکل‌گیری نهضت سربداران خراسان»، ره‌آورد اندیشه، شماره اول. صص 75-100.##8. زیباکلام، سعید (۱۳۸۲)، «علم‌شناسی کوهن و نگرش گشتالتی»، فصلنامه حوزه و دانشگاه، سال نهم، شماره ۳۴، صص: 10-28.##9. سهروردی، شهاب الدین یحیی (1372)، مجموعه مصنفات شیخ اشراق؛ تصحیح هانری کربین، جلد اول، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##10. سهروردی، شهاب الدین یحیی (1373)، مجموعه مصنفات شیخ اشراق، تصحیح هانری کربن، جلد دوم، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##11. کوهن، تامس (۱۳۹۳)، ساختار انقلاب‌های علمی، ترجمه سعید زیباکلام، تهران: انتشارات سمت.##12. لندولت، هرمان (۱۳۹۱)، «سهروردی در میان فلسفه، تصوف و اسماعیلیه»، ترجمه نجف یزدانی و روح الله علیزاده، اطلاعات حکمت و معرفت، شماره‌ی ۷۴، صص 58-63.##13. موسوی کریمی، میر سعید (1381)، «عقلانیت، معرفت علمی و فلسفه علم توماس کوهن»، ذهن، شماره‌ی ۱۰، صص: 57-88.##14. میانداری، حسن (1389)، «اصالت فلسفه علم کوهن»، روش‌شناسی علوم انسانی، شماره‌ی ۶۲، صص: 89-110.##15. نوربخش، سیماسادات (1381)، «گزارش زندگی و منابع اندیشه حکیم شهاب‌الدین سهروردی»، تحقیقات اسلامی، سال چهاردهم شماره ۱ و ۲، سال پانزدهم، شماره‌ی ۱، صص: 323-364.##16. نوربخش، سیماسادات (1391)، نور در حکمت سهروردی، تهران: نشر هرمس.##17. همازاده ابیانه، مهدی (۱۳۹۲)، «پارادایم حاکم بر فلسفه ذهن معاصر»، روش‌شناسی علوم انسانی، شماره ۷۷، صص: 39-64.##18. یزدان‌پناه، سید یدالله (۱۳۹۱)، حکمت اشراق: گزارش، شرح و سنجش دستگاه فلسفی شیخ شهاب‌الدین سهروردی، تحقیق و نگارش مهدی علی‌پور، قم: نشر پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.##19. Amin Razavi, Mehdi (2013), Suhrawardi and the School of Illumination, New York: Routledge##

0 بررسی و نقد رویکرد پدیدارشناسی دینی هانری کربن a https://jrt.shirazu.ac.ir/article_4164.html 10.22099/jrt.2017.4164 0 پدیدارشناسی کربن، بر دو ستون اسلام ایرانی و تأویل استوار شده است، اساساً ماهیتی دینی دارد و شناخت پدیدارشناسانه از امور و چیزها در منشور پدیدارشناسی کربن، به معنای سنجش نسبت میان آن‌ها و امر قدسی است. با این اوصاف باید در انتساب کربن به سنت پدیدارشناسی و پدیدارشناس‌خواندن کربن جانب احتیاط را رعایت کرد؛ پدیدارشناسی مدنظر کربن اساساً صبغه‌ای دینی دارد و کربن به دنبال طرح چهارچوبی است که پروژه‌ی دین‌شناسانه‌اش در آن جای بگیرد؛ او در این مسیر آنچه را فراخور کار خود می‌یابد، به‌کار می‌بندد: چه پدیدارشناسی هیدگر و چه عرفان ابن‌عربی یا فلسفه سهروردی. این پدیدارشناسی راستین یا تأویل، چیزی نیست که مشابهی در مکاتب غربی داشته باشد؛ لذا اگر سخن از پدیدارشناسی هم در میان است، مراد، نوعی خاص از پدیدارشناسی است که اگر حتی بپذیریم در روش متأثر از هوسرل یا هیدگر است، در جهان‌بینی نمی‌تواند با آن‌ها هم‌داستان باشد و چنین نیز نیست. پدیدارشناسی کربن یا تأویل، با فراهم‌ساختن امکان به اول بردن چیزها، نسبت آن‌ها را با امر قدسی روشن می‌کند؛ چیزی که منجر به آشکارشدن ساختارهای مشترک ادیان می‌شود و به مبنایی برای «دین‌شناسی تطبیقی» و «تقریب ادیان» تبدیل می‌شود. نوشتار حاضر پس از مقدمه، با بخشی پیرامون «پدیدارشناسی کربن» ادامه می‌یابد و پس از طرح‌هایی پیرامون «اسلام ایرانی» و «تأویل»، با بخشی با عنوان «پدیدارشناسی دینی کربن: از اسلام ایرانی تا تأویل» خاتمه می‌یابد. 1 a 121 142 سید رحمان مرتضوی Seyed Rahman Mortazavi دانشگاه علامه طباطبایی ایران seyedrahman@gmail.com :۱. کربن ۲. پدیدارشناسی ۳. دین ۴. اسلام ایرانی ۵. تأویل قرآن کریم.##۱. ژانو، کلود (1387)، هانری کربن و فلسفه روح، ترجمه بزرگ نادر زاد، بخارا 67-68.##2. کربن، هانری (1371)، ابن‌سینا و تمثیل عرفانی، ترجمه انشاء الله رحمتی، ناشر: جامی.##3. ــــــــــــ (1392 الف)، اسلام ایرانی، چشم‌اندازهای معنوی و فلسفی، ج 1، ترجمه‌ی انشاءالله رحمتی، تهران: سوفیا.##4. ــــــــــــ (1394 الف)، اسلام ایرانی، چشم‌اندازهای معنوی و فلسفی، ج 2، ترجمه‌ی انشاءالله رحمتی، تهران: سوفیا.##5. ــــــــــــ (1395)، اسلام ایرانی، چشم‌اندازهای معنوی و فلسفی، ج 3، ترجمه‌ی انشاءالله رحمتی، تهران: سوفیا.##6. ــــــــــــ (1392 د)، آفاق تفکر معنوی در اسلام ایرانی، تهران: فرزان‌نامه.##7. ــــــــــــ (1384 ب) از هیدگر تا سهروردی، ترجمه‌ی حامد فولادوند، تهران: نشر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.##8. ــــــــــــ (1392 ب)، انسان نورانی در تصوف ایرانی، ترجمه‌ی فرامرز جواهری‌نیا، تهران: گلبان.##9. ــــــــــــ (1393)، تخیل خلاق در عرفان ابن عربی، ترجمه‌ی انشاءالله رحمتی، تهران: جامی.##10. ــــــــــــ (1384 الف) روابط حکمت اشراق و فلسفه ایران باستان، ترجمه‌ی ع روح‌بخشیان، تهران: اساطیر.##11. ــــــــــــ (1394ب)، زمان ادواری در مزدیسنا و عرفان اسماعیلیه، ترجمه‌ی انشاءالله رحمتی، تهران: سوفیا.##12. ــــــــــــ (1390 الف)، معبد و مکاشفه، ترجمه‌ی انشاءالله رحمتی، تهران: سوفیا.##۱۳. ــــــــــــ (1392 ج)، فلسفه ایرانی، فلسفه‌ی تطبیقی، ترجمه‌ی سیدجواد طباطبایی، تهران: مینوی خرد.##14. ــــــــــــ (1390 ب)، واقع‌نگاری رنگ‌ها و علم میزان، ترجمۀ انشاء‌الله رحمتی، ناشر: سوفیا.##۱۵. نصیرالدین طوسی، محمد ابن محمود، (1393)، تصورات یا روضه التسلیم، تصحیح و پیشگفتار سیدجلال حسینی، تهرا : نشر میراث مکتوب.##16. Beauvoir, Simone de, (1962), The Prime of Life. Trans. Peter Green. Cleveland: World##17. Dermot, Moran, (2000), An introduction to Phenomenology, London and new York: Rutledge.##18. Dupont, Christian,)2014), Phenomenology in French Philosophy: Early Encounters, London and New York: Springer.##19. __________ , (1972), On Heidegger and Language, Evanston: Northwestern university press##20. Rockmore, Tom (2003), Heidegger and French Philosophy (Humanism, antihumanism and being), London and New York: Rutledge.##

0 نقد و تحلیل دیدگاه فخررازی در مسأله‌ی تباین جوهری نفوس ناطقه a https://jrt.shirazu.ac.ir/article_4165.html 10.22099/jrt.2017.4165 0 پرسش از چیستی نفس ناطقه و ویژگی‌های آن، از مهم‌ترین مبانی معرفت و تربیّت اخلاقی انسان است که با رویکرد‌های علمی، فلسفی، عرفانی، اخلاقی، کلامی، دینی و غیر آن، موردتوجه بوده است. در این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی دیدگاه فخرالدین رازی در مسأله‌ی چگونگی اختلاف نفوس ناطقه پرداخته شده است. فخررازی حقیقت انسان را نفس و آن را موجودی مجرّد می‌داند، وی با استناد به دلایل عقلی و نقلی، بر آن است که نفوس مذکور با یکدیگر تفاوت ماهوی و جوهری دارند، این دیدگاه علاوه‌بر پیامد‌های تربیتی، ازنظر عقلی و نقلی نیز قابل‌تأمل است. هم سخنان او درباب تربیت و تکامل‌پذیری نفس با مدعای فوق منافات دارد و هم دلایل او بر این مدعا قابل‌نقد می‌باشد که در حد وسع به آن پرداخته شده است. 1 a 143 162 ابراهیم نوری Ebrahim Noori استادیار دانشگاه سیستان و بلوچستان ایران enoori@theo.usb.ac.ir 1. فخررازی 2. نفس ناطقه 3. تفاوت جوهری 4. تجرّد * قرآن کریم.##۱. ابن‌سینا (1363)، الشفاء، الاهیات، تهران: انتشارات ناصر خسرو.##۲. _____(1364)، النجاة من الغرق فی بحر الضلالات، تصحیح و مقدمه محمدتقی دانش‌پژوه، تهران: دانشگاه تهران.##۳. رازی، فخرالدین، (بی‌تا)، الف، الاربعین فی اصول الدین، قاهرة: مکتبة الکلیات الازهریة.##۴. ––––––– (1401ق)، التفسیر الکبیر، الطبعة الاولی، بیروت: دارالفکر.##۵. ––––––– (1343ق)، المباحث المشرقیة فی علم الالهیات و الطبیعیات، قم: انتشارات بیدار.##۶. ––––––– (1987)، المطالب العالیة من العلم الالهی، بیروت: دار الکتب العربی.##۷. ––––––– (بی‌تا)، شرح الاشارات و التنبیهات، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.##۸. ––––––– (1986)، شرح الفخرالرازی علی الاشارات (شرحی الاشارات) قم: مکتبة آیت‌الله المرعشی.##۹. ––––––– (1383)، دیگران، چهارده رساله، ترجمه و تصحیح و مقدمه و تراجم احوال: سیدمحمدباقر سبزواری، چاپ دوم، تهران: دانشگاه تهران.##۱۰. زرکان، محمدصالح (1963)، فخرالدین رازی و آراؤه الکلامیة و الفلسفیة، بیروت: دارالفکر.##۱۱. شریف، میان محمد (1365)، ‌تاریخ فلسفه در اسلام، نصرالله پورجوادی، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.##۱۲. صدوق، محمدبن علی (1376ش)، امالی، تهران: انتشارات کتابچی.##۱۳. کلینی، محمدبن یعقوب (1407ق)، اصول کافی، تصحیح علی‌اکبر غفاری، تهران: دارالکتب الاسلامیة.##۱۴. فارابی (1996)، کتاب السیاسة المدنیة، بیروت: مکتبةالهلال.##۱۵. _____ (2002)، آراء اهل المدینة الفاضلة و المضادّها، بیروت: مکتبةالهلال.##16. Shihadeh, Ayman )2006(, The Teleological Ethics of fakhr al –Din Al-Razi, Edited by H. Daiber and D. pingree volume Lxiv. Boston: Bill Leiden.##